Logo Penners Architectuur

Gelegen in het typisch Nederlandse polderlandschap, omkaderd door een dijk, bevinden zich begraafvlakken. Zij zijn symbolisch geordend langs het pad, als de bladeren van de levensboom die in veel culturen wordt gezien als teken voor leven en dood. Van een afstand lijkt ieder blad aan een boom hetzelfde. Toch verschillen ze allemaal, omdat elk blad haar eigen specifieke kenmerken heeft. In dit plan krijgt iedere in ons land voorkomende cultuur de beschikking over haar eigen blad – letterlijk en figuurlijk ingebed in de Nederlandse samenleving. De invulling van de vlakken zal worden verzorgd door de betreffende gemeenschap, waarmee ieder als gelijke dezelfde weg bewandelt maar de rust vindt in haar eigen omgeving.

De boom als zuurstofgever voor het nieuwe leven en rustgever in de dood. Het uitvaartcentrum zal, als fundament voor de levensboom, elke bezoeker een herinnering aan het laatste beeld van de overledene meegeven. Uitzicht is het belangrijkste thema in dit gebouw. Aan de aula-zijde heeft de bezoeker zicht op de lengte-as van de levensboom. Deze as start bij de waterbassins, als symbool van toevoer van energie en voeding voor de levensboom. Aan de zijde ten behoeve van crematies, zal het zicht zich uitstrekken over het meer.
Het gebouw bestaat uit drie lagen, elk met een geheel eigen functie. Op niveau 1 zijn de niet-openbare functies verenigd: de personeels- en kantoorruimten, keuken, en baar-, koel- en ovenruimten. Stoffelijke overschotten worden via een tunnel, uit het zicht, het gebouw binnengebracht. Op de begane grond bevinden zich de semi-openbare ruimten; alleen bij het verlies van een dierbare zal men hier aanwezig zijn. Deze laag omvat twee aula's met bijbehorende faciliteiten. Beide zalen kunnen vergroot worden en zijn geschikt voor zowel een crematie- als begrafenisuitvaart.
De eerste verdieping van het uitvaartcentrum is geheel openbaar. Hier bevindt zich een grand-café met weids zicht op de levensboom en het meer. Een bezoek aan de begraafplaats of de urnenmuur hoeft nu geen kortdurende gebeurtenis meer te zijn, maar wordt een vorm van recreëren. Gezelschappen die na de uitvaart niet enkel de koffieruimte willen gebruiken, kunnen het grand-café bezoeken om na te praten of te eten.